ยศ วัชรเสถียร

ชมรมหนึ่งตั้งหลักแหล่งอยุ่ที่โรงพิมพ์ชื่อ ก รุ ง ส ย า ม ก า ร พิ ม พ์ มี 'รงค์ วงษ์สวรรค์ เป็นตัวตั้งตัวตี เขาผู้นี้เฟื่องทางศิลปการประพันธ์มาจากนิตยสารรายสัปดาห์ สยามรัฐสัปดาหวิจารณ์ เขาเป็นนักประพันธ์ที่มีวิธีผูกเรื่องและสำนวนโวหาร ที่แปลกแหวกแนวจากบรรดานักประพันธ์ทั้งหลายทั้งในอดีตและปัจจุบัน ซึ่ง ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้แสดงทรรศนะต่อบทประพันธ์ของเขาว่า อ่านเรื่องของเขาผู้นี้แล้วจะเกิดความรู้สึกเหมือนหัวใจถูกแยงด้วยกระชายที่เสี้ยมแหลมๆ ซึ่งก็เป็นเช่นนั้น

เขาผู้นี้ นับว่ามีความศรัทธาในการประพันธ์แรงกล้าควรแก่การสรรเสริญอย่างยิ่ง เพราะทั้งที่เขาไม่ได้เป็นผู้มาจากสกุลมั่งคั่ง แต่ด้วยน้ำพักน้ำแรงของเขาเองพยายามหาเงินจากการประพันธ์แล้วไปหาประสบการณ์แห่งชีวิตที่สหรัฐอเมริกา เพื่อเป็น "วัตถุดิบ" ในการผลิตออกมาเป็นตัวหนังสือให้เป็นเรื่องเป็นราวที่น่ารู้และไม่เหมือนของใคร เขาไปอยู่ที่นั่นถึง ๔ ปีครั่งได้วัตถุดิบมาหลายเล่มเกวียน เมื่อกลับมาแล้วมือของเขาก็พิมพ์ดีดราวกับเครื่องจักร และสมองก็ดูราวกับเครื่องคอมพิวเตอร์ โชคดีเป็นของเขาโดยเขาประสบความสำเร็จอย่างงดงามจากอาชีพการประพันธ์ และจากจิตใจที่โอบอ้อมอารีของเขา ชมรมนักประพันธ์แห่งเฟื่องนครก็เกิดขึ้น

[ จาก "ถนนเฟื่องนคร" ใน "ธันวาคม มณฑา" ของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์และเพื่อนหนุ่ม พฤศจิกายน 2512]