แฝงพวงองุ่น – ป้องปากนินทา’รงค์ วงษ์สวรรค์
แฝงพวงองุ่น – ป้องปากนินทา’รงค์ วงษ์สวรรค์
ข้าพเจ้าใช้เวลายามเย็นวันอาทิตย์ที่ 24 พฤษภาคม อยู่บนถนนราชดำเนิน รถเมล์
สาย 542 จอดให้ลงตรงสี่แยกคอกวัว แขนขวาไม่ว่างเปล่าเพราะมีคนควง-(ว่าที่)มาดามเจียงฮาย
สาวงามผู้มีคางชวลิต( พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ เพื่อนเรียนร่วมรุ่นอาว์’รงค์ )
เราเดินตรงไปเรื่อยๆ ผ่านศาลเจ้าพ่อเสือ กลิ่นธูปควันเทียนลอยวนเวียนชวนแสบตา
ผู้คนกราบไหว้ด้วยความเคารพและศรัทธา ร้านอาหารทั้งริมทางเท้าและตึกแถวเปิดเรียงติดกันทั้ง
ข้าวมันไก่ ราดหน้า ก๋วยเตี๋ยว และอาหารตามสั่ง มีพร้อมให้นักชิมได้ลิ้มรส แต่ถ้าเป็นยามเช้าจะมี
ต้มเลือดสมองหมูร้อนๆให้ตื่นจากอาการ Hang Over
แดดโรยแสงลงตรงแพร่งภูธร ตามแผนที่ในหัวบอกให้เลี้ยวขวา ตรงไปอีกนิดแล้ว
เลี้ยวขวาอีกครั้ง เจอคนหนุ่มเตะบอลกันอย่างมันส์ตีน เหงื่อโชยกลิ่นแห่งชัยชนะ แต่ข้าพเจ้ายังหา
People Space Art Gallery ไม่พบ!
ด้วยความเขลาจึงเดินออกมา เหลียวซ้ายแลขวาก็ไม่พบใครให้ถาม ลองย้อนกลับ
เข้าไปใหม่ ข้าพเจ้าพบคำตอบอยู่บนศีรษะเกลี้ยงเกลาประดับด้วยแว่นดำ-วรพจน์ พันธุ์พงศ์ เจ้าของ
บทสัมภาษณ์สุดท้ายในชีวิตของพญาอินทรี...ก่อนจะโบยบิน
เราเดินเอียงอายเข้าไปช้าๆ เพื่อถ่ายรูปสุนัขไทยพันธุ์แท้ 2 ตัวบนรถซาเล้งสีแดง
กระดาษลังสีน้ำตาลอ่อนวางซ้อนกัน พอมีที่ยืนสำหรับมัน
เจ้าของนั่งสูบบุหรี่โรยควันจางอยู่ใกล้กัน วันที่อ่อนล้ากับอาชีพรับซื้อของเก่า ลูกและเมียคงรอมื้อเย็นด้วยความหวังแห้งแล้ง
ชายหนุ่มผมยาวประบ่าสวมแว่น ท่าทางใจดี ยิ้มทักทายและต้อนรับ – ภิญโญ ไตร
สุริยธรรมา ข้าพเจ้ารู้จักตัวหนังสือของเขาก่อนตัวจริงตรงหน้า
บรรยากาศภายในดูอบอุ่นและเป็นกันเอง ขนมหวานฝีมือโตมร ศุขปรีชา บรรณาธิการ
คนสุดท้ายของ’รงค์ วงษ์สวรรค์ จัดวางใส่ถาดไว้ให้ลิ้มลอง หญิงสาวปักหลักบนเก้าอี้ล้อมวงกันชิม
ข้าพเจ้าเดินชมภาพถ่ายฝีมือเต้ – ธวัชชัย พัฒนาภรณ์ ช่างภาพหนุ่มผู้เก็บภาพลมหายใจและวันเวลา
ช่วงสุดท้ายบนสวนทูนอินไว้บนแผ่นฟิล์ม
ต้นไม้ชวนดอกไม้กอดคอกันร้องไห้เมื่อไร้เงา...ขุนนางป่า
แมวผ่ายผอมและกินข้าวไม่ลงเมื่อไร้เงา...เจ้าของ
ชีวิตคู่เปลี่ยวเหงาเมื่อไร้เงา...คนรัก
ข้าพเจ้าเก็บภาพเหล่านั้นไว้ในกล่องความทรงจำ ล็อกกุญแจแล้วหย่อนมันลงท้อง
หนังสือหลายเล่มวางเรียงไว้ให้เลือกซื้อและอ่าน หยี่หวา ไชน่าทาวน์ – เรื่องราวและชีวิตในไชน่าทาวน์
เสียงพูดสุดท้าย – บทสัมภาษณ์ปัจฉิมวัย และ แฝงพวงองุ่น – ป้องปากกันนินทาถึงแวดวง
ดารา Hollywood ทั้งหมดในราคาพิเศษเพียงแลกกับกระดาษสีม่วงหนึ่งใบ!
เราขึ้นบันไดเล็กๆเพื่อไปชมงานภาพถ่ายของพญาอินทรี(หนุ่ม) กรุงเทพฯยุคกึ่งพุทธกาล ภาพหลายภาพเป็นอดีตที่ไม่วันหวนกลับ โรงไฟฟ้าวัดเลียบ ที่ตอนนี้เรียบไปแล้ว หรือ
ชีวิตหนุ่มสาวในวันวานที่วันนี้ร่วงโรยและมอดไหม้ แสงและเงาในภาพขาวดำ ให้ความชัดลึกในมิติ
อารมณ์ ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช ในอิริยาบทแสนสบายบนยอดดอยขุนตาน เป็นภาพหาชมยากแต่
ไม่เกินความพยายาม จะดีไม่น้อยถ้าสยามรัฐ เจียดเงินนำภาพไปประดับให้สมเกียรติ
3 หนุ่ม 3 คม นัดหมายกันไว้เวลาเคารพธงชาติ หนุ่มสาวมากหน้ามานั่งชมและฟัง
ว่าจะนินทากันเรื่องอะไรบ้าง
ภิญโญ ณ Open
โตมร ณ GM
และ อธิคม ณ Way
คำถามและคำตอบของแต่ละคน ช่วยเสริมส่งกันและกัน บ้างแตกต่างกันแต่ยืนอยู่
บนเหตุผล ต่างคนต่างรู้จัก’รงค์ วงษ์สวรรค์ ทั้งโดยบังเอิญและตั้งใจ
“ ไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อน ไปทะเล เพื่อนไปเล่นน้ำกัน ส่วนผมนอนอ่านหลงกลิ่นกัญชา ใต้ถุนป่าคอนกรีท ” ภิญโญแง้มบานประตูให้เราได้เข้าไปสัมผัสในใจ
“ ผมรู้จักจาการอ่านหนังสือของแม่ แม่ชอบอ่านงานของอาว์’รงค์ ” โตมรตอบเรียบ
แต่หนักแน่น
“ ผมจำไม่ได้ว่าอ่านเล่มไหนเป็นเล่มแรก น่าจะเป็นเสเพลบอยชาวไร่ ” อธิคม วางมาดเข้มพร้อมเผยใจ
กำลังใจ เป็นสิ่งที่นักเขียนรุ่นน้องรับรู้และสัมผัสได้จากคำว่า “ ญาติน้ำหมึก ”
“ สมัยผมทำงานที่กรุงเทพธุรกิจ มีพี่อารี แท่นคำ เป็นบรรณาธิการ เคยได้คุยกับอาว์ เราดีใจมาก พูดได้แค่ครับ ครับ ครับ อาว์บอกว่าอ่านอยู่ๆ ดีๆ ผมก็ครับลูกเดียว ” รอยยิ้มพิมพ์ลง
ใบหน้าอธิคมจนข้าพเจ้าเห็นได้ชัดเจน
ส่วน ภิญโญ และ โตมร เคยขึ้นไปเยี่ยมถึงสวนทูนอิน จึงมีเรื่องมาเล่าสู่กันฟังได้อร่อยขึ้น
“ ใครจะไปสวนทูนอินนี่อย่าไปคนเดียวนะครับ ต้องชวนเพื่อนไปเยอะๆ”
“ ต้องไปหลายคนหน่อย แล้วสลับกัน ผลัด 1 ผลัด 2 ผลัด 3 ไม่งั้นไม่ไหว “
“ นั่งคุยกันไม่ต่ำกว่า 6 ชั่วโมง อาว์ยังไหว แต่เราล้าเหลือเกิน ”
และเพื่อไม่ให้ลืมว่านี่คืองานเปิดตัวหนังสือใหม่-แฝงพวงองุ่น จึงแทรกเนื้อหาและประเด็นภายในเล่มไว้ในคำถาม
แต่คำถามจากผู้ฟังถึง 3 หนุ่มที่สะกิดหูผมคือ “ คนรุ่นใหม่จะมีวิธีการศึกษา หรือวิจารณ์งานของ’รงค์ วงษ์สวรรค์ ได้ยังไง เพราะผมรู้สึกว่ามองเห็นเป็นเทพ เหมือนกับอีกหลายคนที่แตะต้องไม่ได้ ” มันออกจากปากหนุ่มน้อยเสื้อแดงที่นั่งฟังอย่างตั้งใจ
คำตอบของ 3 หนุ่ม ช่วยคลี่คลายความร้อนรนในใจหนุ่มลงได้ แต่ความคิดข้าพเจ้า
อยากจะเสริมว่านักเขียนก็คือนักเขียน ไม่ใช่เทพหรือใครที่แตะต้องไม่ได้ ทุกอย่างมีเหตุและผล การจะ
วิจารณ์งานย่อมสามารถทำได้ และอยากจะถามหนุ่มคนนั้นว่า ใครคือคนที่แตะต้องไม่ได้?
เวลา 2 ชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว
2 ทุ่มตรง ห้องบนชั้น 2 ว่างเปล่าไร้เงาผู้คน...มีเพียงเงาเวลา
ข้าพเจ้าทิ้งสีสันและชีวิตของผู้คนไว้เบื้องหลัง เดินฝ่าความมืดบนถนนที่ไม่เดียวดาย
เพราะมีแขนอุ่นๆไว้ควงเคียงกัน
แล้วพบกันใหม่...บนสวรรค์!
(รายงาน+ภาพ โดยนาย pat)
เว็บไซต์นี้จัดทำขึ้นเพื่อเป็นการเก็บบันทึกเรื่องราวและผลงานของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ซึ่งมีอยู่มากมายและกระจัดกระจาย ตลอดจนบทความ บทสัมภาณ์ ในสื่อต่างๆ เพื่อให้เป็นแหล่งข้อมูลในการศึกษาค้นคว้าสำหรับผู้ที่สนใจต่อไป นับถึงวินาทีนี้ งานของเรายังไม่เสร็จสมบูรณ์อย่างใจหมาย และคงจะต้องดำเนินต่อไป หากต้องการเสนอแนะ,ให้ข้อมูล,แจ้งแก้ไขข้อมูล,ข้อผิดพลาด,ลิงค์เสีย หรือต้องการนำเสนอบทความ,ค้นคว้า,ข้อมูลต่างๆ ที่หลากหลาย ให้เกิดความถูกต้องและสมบูรณ์ที่สุด นั้นถือเป็นเกียรติแก่ทีมงานของเรา โปรดติดต่อเราโดยตรงได้ที่ tuneinpeople@gmail.com ขอบคุณไว้ ณ ที่นี้
© 2003-2010 All rights reserved. // Powered by Tunein People (tuneinpeople@gmail.com)