อรรถจักร สัตยานุรักษ์

วรรณกรรมไทยในช่วงต้นทศวรรษ 2510 ไม่ว่าจะเป็นบู๊หรือรักโรแมนติก พระเอกจะถูกสร้างภาพให้ออกมาดีเลิศ แต่ด้วยความเป็นนักเขียน 'รงค์ ได้ดึงเอาคนธรรมดาขึ้นมาเป็นพระเอก ลองนึกถึงสนิมสร้อย ที่เอากะหรี่มาเป็นตัวเอก แล้วพูดถึงอย่างความเป็นคน หรือใต้ถุนป่าคอนกรีท ที่พูดถึงคนธรรมดาไปเรียนปริญญาเอก หรือพูดถึงเรื่องกามารมณ์ ถามว่าตรงนี้เป็นคาดิคแล็คขนอาจมมั๊ย ผมเห็นว่าในปีนี้พ.ศ. นั้นคือการดึงเอาภาพปกติของมนุษย์มาสู่โลกตัวหนังสือ และ 'รงค์ ทำได้ดี ตรงนี้ผมคิดว่ามันคือการคืนความเป็นมนุษย์ สิ่งที่คุณ 'รงค์ ทำคือทำให้คนอ่านทั้งหลายไม่ได้นึกถึงตัวละครในอุดมคติ ซึ่งเป็นจริงก็ไม่ได้ ตัวเอกอยู่ในซ่องแล้วไม่เสียตัวเนี่ย เป็นจริงไม่ได้ งาน 'รงค์ คือการคืนความเป็นคนให้กับคน ในโลกที่มันมีความดัดจริตค่อนข้างสูง
 
 
 
  ก่อนหนัานั้นภาพคนจนหรือคนในชนบทสำหรับสังคมไทยจะเป็นเหมือนภาพใน ส.ค.ส ที่มีความสุขกับบ้านป่า แต่หลังจากงานของ 'รงค์ ทำให้มีการพูดถึงคนจนจริงๆ ขึ้นมา คุณค่าที่สำคัญ นอกจากเรื่องภาษาคือการเอาคนจนขึ้นมาเป็นมนุษย์ เป็นพระเอก เข้าใจชีวิตเขาอย่างเป็นคน รวมทั้งทลายกำแพงจริยธรรมจอมปลอมของชนชั้นกลางที่พูดถึงเรื่องเสี้ยนไม่ได้ แต่คุณ 'รงค์พูดได้