อนุสาวรีย์ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ขนาดเท่าตัวจริง ใช้ภาพขณะทั่งเท้าแขนบนกราบเรือลำหนึ่งอย่างสุขใจ เป็นต้นแบบให้พิศาล ทิพารัตน์ จิตรกรและนักปั้นฝีมือดี ละแวกหน้าพระลานจำลองอย่างเหมือนจริง ลวดลายปูนปั้นที่เชิงอนุสาวรีย์ เป็นฝีมือ”สล่า” อำนวย บัวงาม ที่ฝีมืออ่อนช้อยหาคนเทียบยาก ขนาดมีคนคิดจะเสนอให้เป็นศิลปินแห่งชาติเสียอีกคนมาแล้ว

ธรรมเนียมบูชาครู กำหนดโดย’รงค์ วงษ์สวรรค์ กำชับไม่ให้มีการงานเยิ่นเย้อง โศกเศร้า หากแต่ให้มีแต่สนุกสนาน รื่นเริง รำลึกถึงผู้จากไปด้วยเบิกบาน บูชาครูด้วยการเช็ดแว่นสายตา ที่อนุสาวรีย์สวมใส่อยู่

“นี่เป็นgimmic ท่านอาจารย์คึกฤทธิ์มีอารมณ์ขันเสมอ ถ้าใครไม่มีอารมณ์ขันและไม่เข้าใจอารมณ์ขัน เป็นศิษย์ท่านไม่ได้” ดังนั้นอนุสาวรีย์จึงไม่ปั้นแว่น หากแต่ใช้แว่นจริงสวมแทน และพิธีบูชาครูนับแต่ผ่านมาครั้งแรกในปีที่แล้ว จึงใช้การเช็ดแว่นตานี้เป็นสัญญลักษณ์

ฤกษ์งามแจ่มแจ้ง กำหนดที่10ง โมงเช้า เกษมง โรจนศักดิ์ ศิษย์อาวุโสของม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ผู้ที่ถูกกำหนดให้เป็นประธานในงานวันนี้ มาพร้อมแต่เช้า เช่นเดียวกับปีก่อน นักเขียน ญาติมิตร ศิลปิน ทะยอยกันมาแต่เช้าเหมือนกัน แต่เพราะต้องใช้รถตู้คันเดียว ที่ชุมพร ขุณิกากรณ์ เพื่อนวัยเด็กของหงา คาราวาน นำมาบริการ ทะยอยนำแขกจากลานจอดรถวัดศรีม่วงคำ ห่างสวนทูนอิน 2 กม. ขึ้นไปถึงลานพิธี ต้องใช้เวลาและแดดก็เปล่งแสงรออย่างเต็มใจ เวลาจึงเลื่อนออกไปจนใกล้11โมง