รมรัญจวน
          อีกตำหรับหนึ่ง ที่เขาเปิดเผยชนิดไม่ยอมหวงวิชากันเลยทีเดียว เขาบอกว่าวันคืนมันล่วงไปถึงปานนี้ ไอคำว่า "หนุ่ม" ที่เขาเกาะกอดมันไว้กับชื่อ ก็ไม่รู้ว่ามันจะอยู่ยั่งยืนกับเขาไปได้นานเท่าไร วิชาความรู้ที่พอมีบ้างกับเนื้อตัว ขืนหวงเอาไว้ก็ได้กับตัวเองเพียงคนเดียว สู้นำเอามาเผยแพร่เป็นวิทยาทานเสียดีกว่า
           เมื่อพูดถึงชื่ออาหาร คนขี้สงสัยตั้งสังเกตุเอาว่าคงตกสระโอไปเสียตัวหนึ่ง คงจะเป็น "โรมรัญจวน" เสียละกระมัง
           นั่นมันชื่อหนังฝรั่งที่มาฉายในเมืองไทยนานแล้วแต่มันชื่อกับข้าว นัยว่าบริโภคแล้ว มันให้รัญจวนเอาเสียจริง ๆ ก็เพราะมันประกอบด้วยหอยนางรมที่เขาว่าถ้าได้กินวันละสิบตัวเป้ง ๆ จะทำยังไงฟ้าก็ใสละออตา ไม่มีอาการฟ้าเหลืองให้เป็นที่ขุ่นมัวหัวใจซีน่ะ
           ชื่อมันก็ไพเราะดีอยู่หรอก การปรุงมันก็แสนง่ายดูเขาหนเดียวก็จำได้แม่นยำสำคัญอีตรงน้ำมือคะเนส่วนสัดการปรุงนี่แหละ ที่ทำให้เห็นความแตกต่างระหว่างพ่อครัวชั้นเชฟกับคนครัวจำพวกจุมโพ่จั้บกังอย่างเห็นได้ชัด
           อาหารชื่อเพราะเป็นบ้ายังงี้ ส่วนมาก เวลากิน มักจะไม่ค่อยเป็นรสเป็นชาติ อย่างอาหารตามร้านตั้งใหม่ มักจะประดิดประดอยชื่อของอาหารเสียหรูหรา พวกตั้งชื่อดัดจริต ชนิดที่เข้าใจว่า ถ้าคนกินได้ยินชื่อเข้าเป็นต้องผวาระล่ำระลักร้องสั่งเพราะอยากกินเหลือกำลัง ภัตตาคารแถวสามแยกมีอยู่เจ้าหนึ่ง แต่ก่อนขึ้นชื่อลือชานัก ชื่ออาหารก็ยียวนเต็มทน อย่างชื่อ "สีดาชมสวน" ได้ยินชักนึกอยากพอสั่งมาดู อพิโธ่เอ๋ย
          ถั่วงอกผัดไงล่ะ
          แต่ขนาดนี้ เจ้าของตำหรับ สลักหลังรับรองว่าถ้าปรุงถึงเครื่องเคราให้รสมือเข้าขั้นจริง ๆ เป็นอาหารที่เหมาะทั้งข้าวต้มและข้าวสวย เด็กกินได้ผู้ใหญ่กินดีคนไม่ค่อยมีแรง กินบ่อย ๆ รับรองว่าแรงเรี่ยวจะเพิ่มขึ้นได้อย่างไม่คาดฝัน
          เครื่องปรุง มีอย่างที่จาระนัยให้ฟังนี่แหละ
          หอยนางรมที่แกะเอาเปลือกทิ้งไปแล้ว บางคนเรียกหอยชนิดนี้ว่า หอยอีรม ไม่รู้ว่าไปโกรธแค้นกันไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่
          หมูเบคอน ทำมาจากนอกหรือเบคอนทำเอาในนี้ก็ใช้การได้ทั้งนั้น ขอให้เป็นหมูเค็มชนิดที่เรียกว่าเบคอนเป็นใช้ได้ อีกอย่างก็คือใบโหระพา นอกจากนั้นเป็นเครื่องปรุงรสเช่นกระเทียม พริกไทยป่น ซีอิ้วขาวและน้ำมันหมู
          การปรุงก็ไม่ยาก เริ่มเอาน้ำมันหมูพอประมาณอย่าให้มากนัก เพราะจะเลี่ยน เอากระเทียมทุบ เจียวพอเหลือง ส่งกลิ่นหอมก็ใช้ได้ ระวังถ้าไหม้จะขม
          เบคอนที่เตรียมไว้ ควรจะหั่นเป็นก้อนสี่เหลี่ยมเล็กให้เขื่องกว่าลูกเต๋าสักนิด พอกระเทียมที่เจียวไว้ได้ที่ ก็เอาเบคอนหั่น ใส่ลงไป ใช้ตะหลิวผัดตระหลับไปมาให้หลายทอดหลายเท ถ้าจะให้เป็นที่น่าเลื่อมใส ก็ควรเอาตะหลิวนั่นแหละ เคาะขอบกะทะให้ดังกังวาน สักสองสามฉ่าง อย่างพวกผัดก๋วยเตี๋ยวเขาเคาะกัน
          เบคอนทำท่าเคล้าน้ำมันทั่วกันเป็นอันดีแล้ว เทหอยในชามลงไป เอาตะหลิวตระหวัดสักห้าตระหลบ แล้วจึงเติมซีอิ้วขาว ไม่ต้องมาก พอเค็มนิดหน่อย แล้วเอาใบโหระพาที่เด็ดเป็นใบ ๆ และเป็นช่อ ลงปะหน้า เอาตะหลิวตลบอีกหนเดียวพอ ตักใส่จาน
          แต่ถ้าใช้รับประทานกับข้าวต้ม ใช้ผักกาดหอมแทนโหระพาจะเหมาะกว่า ข้อสำคัญ อย่าลืมว่า เนื้ออย่าให้น้อยกว่าเบคอน

พล่ากุ้ง
          ของพรรค์นี้ จะว่าง่ายก็ง่าย แต่จะเอาให้ถูกปากกันจริง ๆ มันไม่ง่ายนัก 'รงค์ วงษ์สวรรค์ พูดถึงการปรุงพล่ากุ้งว่า มันไม่ยากไปกว่าการวัดไอคิวในบรรดาผู้แทนราษฎรของเรา แต่การที่จะพล่ากุ้งให้คนกินแล้วออกปากยกเยินก็ควรจะมีเมนทัลลี่ สุพิเรีย พอสมควร
          เอาอย่างนี้ดีกว่า 'รงค์ วงษ์สวรรค์บอก ถ้าพล่าได้ตามตำหรับที่เขาให้ไว้ ถ้าไม่อร่อยอย่างปากว่า จะยกคนรักให้ไปเลย แต่ถ้าอร่อยอย่างที่คุย
          นี่น่ะซี เป็นเรื่องน่าคิด
          พล่ากุ้งตำหรับนี้ นัยว่าได้มาจากเจ้าจอมอะไรก็ไม่ทราบ ที่เคยทำหน้าที่วิเสทในรั้วในวังมาแล้ว
          กุ้งนางหรือถ้าได้ก้ามกรามก็ยิ่งฮ้อแร่ด จำนวนหนึ่งซึ่งกะตามปริมาณของคนกินเอาเอง
          ส่วนประกอบอื่น ๆ ก็มี ตะไคร้ ใบสะระแหน่ มะกอกสุก น้ำปลาดี น้ำพริกเผายี่ห้อแม่อะไรก็ได้ แต่ควรดมดูสักหน่อย อย่าให้เหม็นหืนน้ำมันเป็นได้การ ถ้าไม่ชอบน้ำพริกเผาเอาพริกขี้หนู กระเทียม เกลือ ตำเข้าด้วยกัน แล้วตักเอามาเตรียมไว้ต่างหาก นอกจากนั้นก็มีน้ำปลาดี น้ำตาลหม้อ หรือน้ำตาลปึกสุดแต่จะเรียกหาเอามาใช้กัน ผักชีอีกอย่าง อย่างลืม
          กุ้งเผาพอเห็นไฟ เรียกว่าพอสุก ๆ ดิบ ๆ บางคนชอบดิบก็ใช้กันทั้งดิบก็ได้ แต่จะให้ดี เผาพอเห็นไฟเสียหน่อยอร่อยกว่า
ตะไคร้หั่นให้ละเอียด ประมาณช้อนคาว ใบมะกรูดสองใบ เด็ดก้านกลางออก แล้วหั่นให้ละเอียดเหมือนกัน ใบสะระแหน่เด็ดเป็นใบ ๆ ผักชีก็เด็ดเอาแต่ใบเหมือนกัน มะกอกสุก ขุดเอาแต่เนื้อ
          เตรียมเครื่องปรุงทุกอย่างได้ที่แล้ว ก็เอากุ้งที่หั่นเป็นชิ้นพอคำขนาดเล็ก เอามะกอกสุก ผักชี สะระแหน่คลุกเข้าด้วยกันกับกุ้ง อย่าถึงขยำ อันนี้ต้องระวังให้จงหนัก เพราะถ้าคลุกแรงเกินไป เนื้อน้ำจะเซ็งเสียหมด
          พอเคล้าระคนกันเป็นอันดี ก็เอาน้ำปลาดีอย่างที่หนึ่งหรือที่สองก็ได้ ไอ้อย่างสีเหมือนน้ำปลา กลิ่นเหมือนน้ำหนังสัตว์ อย่าเอามาใช้ น้ำตาลหม้อหรือน้ำตาลปึกผสมเข้าไป ตามด้วยมะนาว เคล้าให้ทั่ว แล้วลองชิมดู เอาให้ได้ทั้งสามรส แล้วเคล้าด้วยน้ำพริกเผาหรือน้ำพริกที่ ที่ตำพิเศษเอาไว้เป็นอันดับสุดท้าย ส่วนจะชอบจัดทางรสไหน ก็สุดแต่ใจชอบ
          ได้รสถูกปากแล้ว เอาใบสะระแหน่ มะกรูดหั่นฝอย ผสมเข้าด้วยกัน แล้วตักลงจาน เลือกจานที่สะอาดหน่อย จานบิ่นจานร้าวอย่าเอามา กุ้งสมัยนี้ราคาไม่เบาเพราะอย่างนั้น จะกินกุ้งกันทั้งที เอาจานร้าวจานรั่วมาใส่ เสียเกียรติภูมิกันย่ำแย่
          ตักลงจานแล้ว อย่าลืมว่า ต้องโรยผักชีที่เด็ดใบเอาไว้ โรยหน้าพองาม อย่าให้เขียวพรืดเกินไปก็แล้วกันเพราะกลิ่นผักชี จะไปต่อสู้กับกลิ่นสะระแหน่ ทำให้เสียฟีลลิ่งเปล่า ๆ
          ถ้าเห็นว่ากุ้งนาหรือก้ามกรามมันแพง ก็ใช้กุ้ง ทะเลจำพวกชีแฮ้ก็ได้ ผ่าสันหลังดึงเส้นดำออกเสียก่อน ก็ทางลำเลียงของเก่านั่นแหละ ชอบหัวเอาไว้ด้วยกันได้ ไม่ชอบก็เด็ดมันทิ้งไป
          หรือไม่จะเปลี่ยนมาใช้เนื้อไก่ เนื้อหมู เนื้อวัวแทนก็พออาศัย แต่ควรทำสุกเสียก่อนพล่า ไม่ต้องสุกนักเอาพอสุก ๆ ดิบ ๆ แล้วผสมเครื่องปรุงตามวิธีที่ว่ามาตำรานี้ ท่านว่าจะให้ต้องโฉลก ควรมีเครื่องเคียงด้วย
          เครื่องเคียงสำหรับพล่ากุ้งมีดังนี้
          วิสกี้ต่างประเทศ โซดา และน้ำแข็งแห้ง ก็ไอ้น้ำแข็งไม่ใส่น้ำนั่นแหละน่ะ เรียกยังกะดรายไอ๊ซเชียว พ่อคุณ
          บรั่นดีจากฝรั่งเศส ไม่จำกัดยี่ห้อ น้ำเย็นเจี๊ยบไม่จำกัดจำนวน แก้วทรงดอกทูลิปตามจำนวนคน
          วิสกี้พื้นเมือง เอาอย่างทำจากบางยี่ขันก็พอทนได้ชนิดที่เอาอัลกอฮอล์ผสมสีทาไม้ แล้วเอาน้ำตาลไหม้ปนลงไปให้เหลืองอร่าม อย่างงั้นไม่เอา ตาบอดหรือถึงตายกันมาหลายคนแล้ว โซดายี่ห้ออะไรใช้ได้ทั้งนั้น ไม่เกี่ยงหรอก

แกงเนื้อคุณ 'รงค์ ฯ
ไข่ลูกเขยวงษ์สวรรค์
          ของโปรดของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ตั้งแต่เขายังเป็นเสเพลบอยอยู่ละแวกบางลำพูสแควร์ เวลาที่เขาหิวโหยขึ้นมา เขาจะร้องบอกแม่ค้าข้าแกงด้วยสุ้มเสียอันอ่อนโยน พอข้าวหมดไปครึ่งจาน ไข่ลูกเขยหมดไปค่อนใบ ถ้อยวาจาดูจะขึงขังขั้นกว่าเดิม ชักมีสำเนียงวางอำนาจอยู่ในที
          "แกงเนื้ออีกจาน ไข่ลูกเขยอีกหนึ่ง ป้าเมี้ยนเงินสด ๆ เชียวนะป้าเมี้ยน รับรองไม่มีเซ็นให้เป็นที่เคื่องใจกัน"
          อาหารสองอย่างนี้ ดูเหมือนเขาจะกินได้ทั้งปีตอนที่กลับจากอเมริกาได้สองวัน เขาพบเพื่อนคนหนึ่งชื่อประพันธ์ ฉายประเสริฐ
          'รงค์ ปรารภเรื่องรสชาติของอาหาร
          ที่ไหนก็ไม่อร่อยเหมือนบ้านเรา บางเวลา มันหิวจนนึกว่ามันน่ากลัวกว่าความตาย ค้นหาเศษเพ็นนีได้สามสิบกว่าอัน ซื้อได้ปลาซาร์ดีนกระป๋อง เอามาโรยหอมซอยโรยเกลือให้เค็มจัดและพริกป่นเม็กซิกัน ป้ายบนแผ่นขนมปังจวนขึ้นรา กินพลางน้ำตาไหลคิดถึงข้าวแกงเนื้อกับไข่ลูกเขยที่เขาชอบกิน หมูผัดขิงอีกอย่าง กลับมาถึงเมืองไทยพอนึกถึงกับข้าวที่ถูกปาก น้ำลายมันออกมาสอเต็มสองกระพุ้งแก้ม
          ประพันธ์รีบกุลีกุจอพอไปร้านอาหารแถวสะพานควาย เขาตั้งใจจะเลี้ยงต้อนรับเพื่อนให้เต็มที่ ไม่ได้เจอะเจอกันนานหลายปี แล้วร้องสั่งอาหารมาบริการเพื่อนจนเต็มโต๊ะ
          "นี่ดีแต่ยังคิดว่าเป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่นะ ไม่งั้นพ่อเตะถวายเซ้นต์ปีเตอร์เข้าให้แล้ว" 'รงค์ วงษ์สวรรค์พึมพำกับเพื่อสนิทอีกคน สำเนียงขุ่นหมอง
          "มีเรอะวะไอ้เราอยากจะกินข้าแกงไทยใจแทบขาด ได้กลิ่นแกงเนื้อ ผัดพริกขิงฉุยเข้าจมูกน้ำลายแทบกระฉอก หนอยแน่ มันสั่งยำไส้กรอก ซุบทั้งข้นทั้งใส พีเลต์มีญองอีกจานเบ้อเริ่ม สเต๊คหน้าตาเหมือนกระเบือทอดสองสามดุ้น มันคงคิดว่าเราคงอยากกินอาหารฝรั่งเต็มทน โธ่จะรากแตกเสียให้ได้ หนอย ยิ่งกว่านั้นอีก พอกินไปได้สักสองคำ บอกว่าเดี๋ยวจะชวนไปวิมปี้ ไปขยอกอ้อตดอกที่นั่นสักสองดุ้น โธ่!…"
          คงเป็นเพราะฮิสเกรียแกงเนื้ออย่างจริงจัง วันหนึ่งเขาแกงเนื้อให้เพื่อนฟูงกินกัน บอกด้วยว่า เป็นแกงเนื้อขนานแท้ของโพธาราม ถิ่นกำเนินดของเขาทีเดียว ที่นั่นถั่วงอกอวบยิ่งกว่าที่ไหนในประเทศไทย เพียงแต่ใบพริกสดตีน้ำมันร้อย ๆ คลุกกับข้าวก็อร่อยอย่าบอกใครเชียว
          เพื่อนพ้องฟาดกันคนละสามสี่จาน คนที่กินน้อยที่สุดก็สองจานพูน แกงเผ็ดเนื้อโพธารามขนานของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ก็อยากจะให้ทุกคนลองทำดู รับรองว่าไม่มีแกงเนื้อที่ไหนมาข่มได้
          จะเริ่มด้วยเครื่องปรุงเสียก่อน
          เนื้อสันในหรือสันนอกก็ได้ไม่เกี่ยง เลาะเอาพังผือออกให้หมด เพราะมันเหนียว คนที่ชอบเคี้ยว ก็ต้องเลือกเอาชนิดติดมันบ้างพอสมควร แล่เป็นชิ้น ก็ขนาดที่ชาวบ้านเขาแกงกินกันนั่นแหละ จะซอยให้ละเอียดขนาดก้านไม้ขีด หรือใหญ่เป็นท่อนเท่าฝ่ามือ นั่นบ้า
          พริกแห้งบางช้างหรือบางกระบือก็ได้ เลือกเอาเม็ดโต ๆ สีแดงเข้มสักเจ็ดเม็ด พริกขี้หนูกะเอาสักช้อนคาวพูน แถวริมดงเขาใช้กันทั้งก้านด้วย อ้างว่ากันถูกกระทำแต่ชาวบ้านเขามักจะเด็ดก้านออก ตะไคร้หั่นละเอียด กระเทียมหัวหอมเอาพอประมาณอย่างที่เขาใส่แกงกัน รากผักชีหั่นละเอียดครึ่งช้อนชา กะปิดีสักเกือบหัวแม่มือ ข่าหั่นแว่นบาง ๆ สัก ๕ แว่น ยี่หร่าคั่วไฟไม่แรงนัก พอออกกลิ่นหอมเกลือป่นหยิบมือ กันชาเอาแต่กระหรี่ของมันสักสองสามช่อถ้าไม่มีก็ไม่จำเป็น แต่ถ้าใส่เข้าไป ต้องหุงข้าวเพิ่มกว่าปกติสักเท่าตัว พริกไทย ๗ เม็ด ใบมะกรูดโหระพามะเขือพวง เอาอย่างที่สดหน่อย ถ้าชนิดก้านดำไม่ค่อยเป็นตากิน
          เอาพริก ตะไคร้ และเครื่องปรุงอื่น ๆ ที่มันเหนียวหยาบ แหลกยาก มาโขลกเสียก่อน โดยเอาเกลือป่นหยิบมือเล็ก ๆ ใส่เข้าไป เพื่อช่วยให้ตำแหลกง่าย
          โขลกได้ที่ เรียกว่าไม่ต้องแหลกมากนัก ก็เอาขึ้นก่อน ทีนี้ก็เอาลูกผักชียี่หร่า คั่วให้หอมทีเดียว กับพริกไทย ๗ เม็ด ส่วนกันชาที่ว่าเตรียมใส่ไปด้วย ก็ต้องคั่วเสียก่อนเหมือนกัน ไม่ใส่ก็ไม่จำเป็น เครื่องเคราเหล่านี้ ใส่ครกโขลกเข้ากันพอชักจะป่น ก็เอาเครื่องที่ตำแต่แรกมาโขลกรวมกัน สำหรับกะปินั้น ท่านว่าให้ใส่ทีหลัง เพราะกะปิเป็นของลื่นเหลว เขาว่ากันยังงั้น ขืนใส่ตอนแรก จะทำให้เครื่องแกงแหลกยาก
ตอนนี้ก็เอากะทิที่คั้นเอาไว้ เอาหางกะทิตั้งไฟรวนเนื้อเสียก่อน จนน้ำงวดก็ตักขึ้น แล้วเอาหัวกะทิตั้งไฟ พอแตกมันปุดเป็นพรายจับขอบกระทะ ก็เอาเครื่องแกงที่ตำไว้ลงผัด อย่าลืมว่า ตอนนี้ต้องไฟแรง อย่าใช้ไฟอ่อน น้ำพริกที่ผัดจะไม่ออกกลิ่นหอม หรือถึงจะหอมบ้างก็ไม่ถึงขนาด ว่างั้นเถอะ แล้วจัดแจงเอาเนื้อที่รวนไว้ใส่ลงไป
          พอเดือดอีกพล่าน ก็ใส่ใบมะกรูดกับพริกชี้ฟ้าอ่อนตามด้วยใบโหระพาแล้วยกลง อย่ารอช้า
          แกงเนื้อพรรค์นี้ ใคร ๆ ก็แกงได้ แต่ แกงยังไงจึงจะอร่อยถูกปากคนกินนี่ซี มันสำคัญอีตรงนี้ มีเคล็ดเวลารวนเครื่องแกงกับกะทิ ถ้าเอาบรั่นดี หรือโงเกพ้วยอย่างกระปุก เหยาะลงไปครึ่งเป๊กหรือค่อนเป๊กก็ได้ ถ้าหายากเซี่ยงชุนเมืองไทยนี่แหละ พอแก้ขัด แต่ถ้าคิดจะใช้วิสกี้พื้นเมือง อย่าดีกว่า ทำให้รสปร่าไปเปล่า ๆ ขอให้เชื่อของเคียงแกงเนื้อ ตามรสนิยมของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ บางคนเรียกไข่ลูกเขย บางรายเรียกไข่ขวัญเครื่องเคราในการทำไม่กี่อย่าง และการทำก็ง่าย ดูเหมือนว่า บ้านไหนทำไข่ลูกเขยกินไม่เป็น ก็เท่ากับต้มไข่กินไม่เป็นเหมือนกัน
          ส่วนประกอบในการทำไข่ลูกเขย ก็มีไข่เป็ด ไม่ควรใช้ไข่ไก่ เพราะของกินชนิดนี้ ไข่เป็นแยบคายกว่ากัน นอกจากนั้นก็มีมะขามเปียก น้ำปลา น้ำตาล น้ำมันหมู หัวหอม ผักชี พริกแห้ง ควรเป็นพริกอย่างดีอีกเหมือนกัน กับพริกชี้ฟ้าแก่จัดสีแดงเท่าไหร่ยิ่งดี
          ไข่เป็ด อย่าเอาชนิดเปลือกบุบ เพราะเวลาต้มไข่ขาวจะปะทุย้อนออกมาไม่เป็นรูป ต้มสุกแช่น้ำเย็นไว้หน่อยเพื่อปอกง่าย จะเอากี่ใบก็ตามใจชอบ ปอกเปลือกเรียบร้อยพักเอาไว้ ตอนนี้ก็เอากะทะตั้งไฟ หัวหอมหั่นบางเจียวให้เหลืองอร่าม ออกกลิ่นหอม อย่าให้ถึงไหม้ก็แล้วกัน แล้วตักขึ้น เอาพริกแห้งหั่นขวาง เขี่ยเม็ดออกแล้วเจียวให้กรอบ ส่งกลิ่นฉุนเป็นใช้ได้
          พอเตรียมเครื่องชนิดที่ต้องทอดก่อนเรียบร้อยแล้ว ก็เอาไข่ที่ต้มลงทอดให้เหลืองตลอดทั้งลูก ไข่ขาวด้านนอกจะพองทั่วกัน เสร็จแล้วตักลง แล้วผ่าแบ่งออกเป็นสองหรือ ๔ ซีก ควรผ่าตอนเย็นหน่อย เพราะหากขืนผ่าตอนร้อน ๆ ดีไม่ดีมือไม้อาจพองเอาง่าย ๆ ผ่าแล้วอย่าดับเผลอทิ้งไปเสียล่ะ ใส่จานไว้รอท่า แล้วเอาน้ำปลารินลงไปในกระทะทอดไข่ ที่มีน้ำมันหลงเหลืออยู่บ้าง ตามด้วยน้ำตาลน้ำส้มมะขามเปียก เรียกว่าคั้นเอาแต่น้ำ ห้ามเอาใส่ทั้งเม็ด เพราะเม็ดมะขาม ถึงยังไงก็กินไม่อร่อยนอกจากเอาไปคั่วแทนกาแฟ อย่างพวกเถ้าแก่ที่ต้องการกำไรในการขายกาแฟคั่วได้มากขึ้นแล้วก็ทำให้รสชาติของกาแฟพลอยหดจู๋ลงไปด้วย
          พอน้ำปรุงสามรส ทั้งเค็มหวานเปรี้ยวออกเหนียวมีรสชาติถูกปากคนกินหรือคนทำแล้ว ก็ราดลงไปบนไข่นั่นแหละ ราดอย่างราดหน้าทีเดียว แล้วโรยหอมเจียวพริกที่เจียวไว้จนกรอบลงไป พริกชี้ฟ้าแดงหั่นเป็นฝอยเฉลียงตามยาวก็ใส่ลงไปด้วย ผักชีเด็ดเป็นใบโรยเอางามและออกกลิ่นหอมเมื่อเคี้ยว
          ก็แค่นี้แหละสำหรับไข่ลูกเขยที่ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ กินได้กินดีไม่มีเบื่อจนถึงทุกวันนี้ นอกจากว่าขืนทำให้กินวันละห้ามื้อตลอดเดือน พอเห็นไข่หรือแค่เปลือกก็พอ เขาอาจตัดสินใจเดินไปหาเจ้าของร้าชำสักแห่งหนึ่ง
          เจ้าของร้านถามว่าจะเอาอะไร วงษ์สวรรค์หนุ่มเองมือชี้ที่เข็ดเชือกพลาสติคสีต่าง ๆ คนขายคงคิดว่าจะเอามาร้อยแทนเชือกคล้องเหรียญสมเด็ดอันเดิม จึงหยิบเส้นเล็กที่สุดให้
          เจ้าตัวส่ายหน้า ชี้มือไปที่เชือกเส้นใหญ่ที่สุดพลางร้องบอกเจ้าของร้าน
          "เอาไว้ที่มันใหญ่กว่าเพื่อนนั่นแหละ เอาอย่างเหนียวเชียวนะ อั๊วจะเอาไปผูกคอตาย…"