เขาผู้นี้ นับว่ามีความศรัทธาในการประพันธ์แรงกล้าควรแก่การสรรเสริญอย่างยิ่ง เพราะทั้งที่เขาไม่ได้เป็นผู้มาจากสกุลมั่งคั่ง แต่ด้วยน้ำพักน้ำแรงของเขาเองพยายามหาเงินจากการประพันธ์แล้วไปหาประสบการณ์แห่งชีวิตที่สหรัฐอเมริกา เพื่อเป็น "วัตถุดิบ" ในการผลิตออกมาเป็นตัวหนังสือให้เป็นเรื่องเป็นราวที่น่ารู้และไม่เหมือนของใคร เขาไปอยู่ที่นั่นถึง ๔ ปีครั่งได้วัตถุดิบมาหลายเล่มเกวียน เมื่อกลับมาแล้วมือของเขาก็พิมพ์ดีดราวกับเครื่องจักร และสมองก็ดูราวกับเครื่องคอมพิวเตอร์ โชคดีเป็นของเขาโดยเขาประสบความสำเร็จอย่างงดงามจากอาชีพการประพันธ์ และจากจิตใจที่โอบอ้อมอารีของเขา ชมรมนักประพันธ์แห่งเฟื่องนครก็เกิดขึ้น

[ จาก "ถนนเฟื่องนคร" ใน "ธันวาคม มณฑา" ของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์และเพื่อนหนุ่ม พฤศจิกายน 2512]