คำนำของผู้พิมพ์ (เมื่อพิมพ์ครั้งแรก ๒๕๐๔)

สำนักพิมพ์แห่งนี้ได้พิมพ์เรื่องที่ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ เขียน ออกจำหน่ายมาหลายเรื่องและหลายเล่มแล้ว ทุกเรื่องที่นักเขียนหนุ่มผู้นี้เป็นผู้เขียนได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากนักอ่านทั่วทั้งประเทศ ทั้งนี้ก็เพราะแนวการเขียนที่แปลกและการใช้สำนวนที่สั้นแต่เต็มไปด้วยความหมายของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ผู้ที่เคยอ่านเรื่องของ 'รงค์ ย่อมจะเห็นพ้องต้องกัน 'รงค์ได้เค้าเรื่องของเขามาจากเบื้องหลังหรือมุมมืดของชีวิตจริงทั้งสูงและต่ำ และที่ทำให้นักอ่านทั้งหลายพอใจในงานของเขานั้น ก็เพราะว่า 'รงค์ ได้เดินออกมาจากเบื้องหลังหรือมุมมืดของชีวิตเหล่านั้น

และครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ 'รงค์ ก้าวออกมาจากเบื้องหลังหรือเงามืดของชีวิตอีกชีวิตหนึ่ง คือชีวิตของหญิงโสเภณีหรือผู้หญิงคนชั่ว ในหนังสือที่ท่านกำลังถืออยู่นี้ 'รงค์ นำแง่และมุมต่างๆ ที่เขาเองเคยผ่านเคยพบ และเคยพักพิงออกมาจาระไนโดยละเอียดที่สุดเท่าที่กฏหมายและศีลธรรมจะอนุญาตให้กระทำได้ ไม่แต่เฉพาะความรู้สึกของหญิงโสเภณี หรือผู้หญิงคนชั่วเท่านั้นที่ 'รงค์ กล่าวถึง แต่เขายังวิเคราะห์จิตใจของผู้ที่เกี่ยวข้องกับวงการนี้อย่างละเอียดละอออีกด้วย ทั้งแม่เล้า แมงดาคุมซ่อง และลูกค้าทุกชั้น

เราใคร่จะกล่าวว่า "สนิมสร้อย" ของ'รงค์ วงษ์สวรรค์ เล่มนี้ มิใช่หนังสืออ่านเล่นสามัญ การที่รัฐบาลเลิกโสเภณีทำให้ "สนิมสร้อย" ของ'รงค์ วงษ์สวรรค์ กลายเป็นประวัติศาสตร์ของการโสเภณีแบบซ่องซึ่งได้กลายเป็นของเก่าไปเสียแล้ว นอกจากนั้นหนังสือเล่มนี้ยังแทรกข้อคิดในทางจิตวิทยา โดยเหตุที่ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ได้บรรยายถึงสิ่งลี้ลับทีผลักดันให้ผู้หญิงกลายเป็นโสเภณี ตลอดจนความต้องการทางเพศอันวิปริตของ "พี่สมร" หัวหน้าซ่อง และ "เทียด" ผู้ชายแมงดา

ท่านผู้อ่านคงจะเคยอ่าน "หญิงคนชั่ว" ของ ก. สุรางคนางค์ มาแล้ว และภายหลังจากที่ได้อ่านเรื่อง "สนิมสร้อย" ของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ท่านย่อมจะรู้สึกในทันทีว่า "สนิมสร้อย" ของ'รงค์ ได้เปรียบเทียบให้เห็นความแตกต่างของชีวิตและทรรศนะของโสเภณีสองสมัยอย่างจะแจ้ง โสเภณีในสมัยของ'รงค์ หรือของเรานั้น มิได้กลายเป็นโสเภณีเพราะความผิดหวังหรือถูกล่อลวง แต่กลายเป็นโสเภณีด้วยความสมัครใจเพื่อที่จะเลี่ยงภาระอันหนักในการหาเลี้ยงชีพ โสเภณีในสมัย "หญิงคนชั่ว" ของ ก. สุรางคนางค์ นั้นต่อสู้กับชีวิต แต่โสเภณีในสมัย "สนิมสร้อย" ของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ นี้วิ่งหนีชีวิต จึงเป็นปัญหาใหญ่ยิ่ง ปัญหาหนึ่งของสังคมปัจจุบัน

ได้มีผู้วิพากษ์วิจารณ์อยู่เนืองๆ ว่า งานของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ นั้น เป็นการเชิญชวนให้ผู้อ่านลองลิ้มรสของน้ำตาลที่เคลือบยาพิษ ในฐานะที่เป็นผู้พิมพ์เรื่องของเขา เราจึงขอชี้แจงว่าหนังสือที่ไม่มีลักษณะเป็นเรื่องอ่านเล่นสามัญ แต่มีลักษณะเป็นข้อวิจัยปัญหาสังคมอย่างหนังสือของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ นั้น ย่อมหลีกเลี่ยงความเป็นดาบสองคมได้ยาก และ "สนิมสร้อย" เล่มนี้ก็เช่นเดียวกัน ขอให้ได้นำปัญหามาตีแผ่ให้สังคมรู้เห็น เพื่อจะได้เป็นจุดเริ่มต้นของการหาวิธีแก้ซึ่งเป็นภาระอันหนักเกินกำลังของผู้เขียนและผู้พิมพ์

สำนักพิมพ์ "ผดุงศึกษา"