"คำว่านักเลง รุ่นเรานี่หมายถึงคนที่มีจิตใจกว้างขวาง
โอบอ้อม เป็นคนที่จริงใจกับคนทั่วๆ ไป ทั้งๆ ที่เป็นหัวหน้าคน
เป็นคนที่รักษาวาจา คุณจะเห็นภาพนักเลงอย่างนี้ได้ชัดเจนในนวนิยายของไม้เมืองเดิม
คุณจะมองเห็นได้ชัดเจนมากเลย จะต้องมีธรรมะอยู่ในใจหลายข้อ แต่รุ่นปัจจุบันไม่เป็นอย่างนี้แล้ว
ก็ไม่ใช่นักเลง เขาเรียกว่าเป็นคนเกเรเฉยๆ ใช่ไหมล่ะ เราว่านักเลงเป็นภาษาที่ชัดเจนมาก
เป็นภาษาที่บ่งบอกถึงชีวิตแบบไทยได้ชัดเจนเหลือเกิน นักเลงเป็นคนดีนะครับ
ไม่ใช่คนชั่ว คนที่เป็นนักเลงได้นี่ไม่ง่าย จะต้องมีบารมี บารมีเกิดขึ้นได้จากความดี
ไม่ได้เกิดจากความชั่ว"
[ จากบทสัมภาษณ์ นิตยสารสารคดี ฉบับกรกฎาคม
2537] |
...จึงเมื่อเดือนธันวาคม 2504
หรือก่อนนั้นไม่นาน ข้าพเจ้าก็คิดจะเขียนบางลำภูสแควร์ชิ้นนี้ขึ้นด้วยวิธีคล้ายกับนั่งอยู่ในร้านกาแฟครั้งก่อนโน้น
ท่านผู้อ่านจะพบและรู้สึกได้ในทันที ตั้งแต่เริ่มต้นบทที่หนึ่งพลิกไปไม่กี่หน้ากระดาษ
บางลำภูสแควร์
