คำนำสำนักพิมพ์

เมื่อ 'นักเลงโกเมน' ได้อยู่ในมือของท่าน ก็หมายความว่าห้วงเวลา ๓๐ ปี ได้หวนคืนมาอีกครั้ง
        ชายหนุ่มผิวบาง 'เรือง โกเมน' ปรากฏโฉมต่อบรรณพิภพเป็นครั้งแรกในวันที่ ๒๙ พฤษภาคม ๒๕๑๕ (๙ วันหลังจากวันเกิดครบรอบปีที่ ๒๘ ครั้งที่ ๑๒ ของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์)
        การมาของ 'เรือง โกเมน' นั้น มีความหมาย
        ความหมายหนึ่ง นี่คือนวนิยายเรื่องยาวที่สุดในชีวิตการเขียนของ รงค์ วงษ์สวรรค์
        ความหมายหนึ่ง นี่คือนวนิยายในแบบฉบับ 'ดุดันเหี้ยมเกรียม' เรื่องแรกของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์
        ความหมายหนึ่ง นี่คือนวนิยายที่ 'ประสบความสำเร็จ' อย่างยิ่งเรื่องหนึ่งของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์
        คำว่า 'ประสบความสำเร็จ' เป็นคำที่ควรค่าแก่ความยำเกรง
        แต่ก็นั่นแหละ ทุกวันนี้มันอาจถูกโพล่งโดยพล่อยๆ หรือแค่เพื่อประชาสัมพันธ์เพิ่มยอดขาย คำ 'ประสบความสำเร็จ' เป็นเรื่องของการประเมิน วัดโดยอัตวิสัย ฯลฯ ความหนักแน่นน่ายำเกรงของคำ 'ประสบความสำเร็จ' จึงมิได้อยู่เฉพาะในตัวมันเอง แต่ยังอยู่ที่ว่า ใครเป็นผู้ประเมินมันด้วย
        สำหรับ 'นักเลงโกเมน' เล่มนี้
        ผู้ที่ประเมินคือ 'พนมเทียน'
        'พนมเทียน' ใน พ.ศ. ๒๕๑๕ ยังมิได้เป็นศิลปินแห่งชาติ (เช่นเดียวกับ 'รงค์ วงษ์สวรรค์) 'พนมเทียน' ในเวลานั้นไม่เพียงแต่เป็นนักเขียนในทำเนียบแถวหน้าของเมืองไทย ด้วยนวนิยายที่เป็น 'เพชร' อย่างที่สุดอย่าง 'เพชรพระอุมา' ในอีกนามร่างหนึ่ง 'ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ' ยังเป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการนิตยสาร จักรวาล นิตยสารที่มียอดขายสูงลิ่วนับแสนฉบับต่อสัปดาห์
        ก่อนไปอเมริกาใน พ.ศ. ๒๕๐๖ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ติดลมบนแล้วด้วย 'หนาวผู้หญิง', 'สนิมสร้อย' ฯลฯ หลังจากการกลับมาใน พ.ศ. ๒๕๑๐ 'ใต้ถุนป่าคอนกรีท' , 'เสเพลบอยชาวไร่' ฯลฯ ก็ทำให้ชื่อ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ จับหัวใจนักอ่านมากยิ่งขึ้น
        ราว พ.ศ. ๒๕๑๓ ทางโคจรของเพื่อนรักเพื่อนเก่าผู้เกิดปีเดียวกันก็ทาบทับกัน พนมเทียนเชื่อเชิญให้ 'รงค์ ร่วมเขียนจักรวาลรายสัปดาห์ ด้วย เรื่องในแบบฉบับของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ อย่าง 'ดลใจภุมริน'
        "ผมเขียนแต่เรื่องที่มันเกิดขึ้นแถวหน้าบาร์เหล้า แถวโรงแรม หรือนั่งอยู่หน้าบาร์แล้วมีผู้หญิงมาทักทาย แล้วจะไปจบที่ไหนก็ว่ากันไป ผมถนัดแต่เรืองแบบนี้" ในการให้สัมภาษณ์ครั้งล่าสุดเมือ ๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๕ 'รงค์ย้อนเล่าความหลังอย่างถ่อมตัว
        'ดลใจภุมริน' ได้รับการตอบรับอย่างดียิ่งและ'รงค์ก็ถูกขอให้เขียนนวนิยายเรื่องต่อไปให้จักรวาล รายสัปดาห์ เบื้องหลังของการเขียนและงานเขียน 'เรื่องใหม่' ในครั้งนั้น 'พนมเทียนได้นำมาบันทึกไว้ในพื้นที่ 'บ.ก.บอกกล่าว' ของนิตยสาร ยาวเต็มพื้นที่ ๒ สัปดาห์ด้วยกัน
        ล่วงมา ๓๐ ปีถึงวันนี้ สำนักพิมพ์มติชนเห็นว่าบันทึกของ 'พนมเทียน' ดำรงความเป็นประวัติศาสตร์ไปแล้ว ไม่เพียงแต่ถ่ายทอดให้ 'คนรุ่นใหม่' ได้ทราบว่าวิธีคิดวิธีทำนิตยสารเมื่อ ๓ ทศวรรษที่แล้วเป็นอย่างไรเท่านั้น พร้อมกันคือทรรศนะที่เขามีต่อ 'นักเลงโกเมน' และ 'รงค์ วงษ์สวรรค์
        เราจึงโคลนนิ่งจากหอเก็บวารสารบนชั้น ๔ หอสมุดแห่งชาติ มาเผยแพร่อีกครั้งดังนี้

บ.ก.บอกกล่าว (ฉบับที่ ๑๑๗, ๑๐ ฟษภาคม ๒๕๑๕)
        ประมาณเล่มที่ ๑๒๐ 'ดลใจภุมริน' 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ก็จะถึงบทอวสารลงแล้ว ต่อจากนั้นก็จะเป็นเรื่องแนวใหม่อีกแนวหนึ่งของ 'รงค์ คือ 'นักเลงโกเมน' ที่ผมเคยเกริ่นไว้แล้ว รายละเอียดและลีลาของนวนิยายใหม่เรื่องนี้จะเป็นไปในทำนองไหนบ้างก็ขอได้โปรดสังเกตดูได้จากภาพปกสี
ด้านหลังของเรา ซึ่งผู้ประพันธ์เองได้จัดหาหุ่นจำลองแบบตัวละครสำคัญในเรื่อง รวมทั้งลงแรงกำกับภาพเองด้วยอย่างพิถีพิถัน เพื่อให้ท่านมองเห็นภาพพจน์ได้อย่างกระจ่างแจ้ง
        ก่อนที่จะมาเป็นนักประพันธ์เต็มตัว 'รงค์ วงษ์สวรรค์เป็นนักถ่ายภาพชั้นดีมาก่อน ทุกมุมภาพของเขาได้ความรู้สึกอันเป็นศิลป์เฉพาะตัว ไม่เหมือนกับใคร เขามองมุมภาพทุกมุมอย่างชนิดที่ไม่เพียงแต่จะเป็นการมองอย่างนักถ่ายภาพผู้ชำนาญเท่านั้น เขายังมองด้วยสายตาอารมณ์และความรู้สึกของนักประพันธ์ซึ่งเหนือชั้นไปกว่าช่างภาพธรรมดาสามัญ เพราะสวรรค์ไม่ได้ประทานพรมาให้ในด้าน 'มุมแห่งความคิด' อีกด้วย
        ดังนั้น ภาพต่างๆ อันเป็นพฤติการณ์ของเรื่องราว 'นักเลงโกเมน'ของเขาไม่ว่าตัวละครที่จะมาสวมบทบาทก็ดี ลีลาท่าทีก็ดี การแต่งกายและสิ่งแวดล้อม อันเป็นส่วนประกอบของฉากก็ดี จึงเป็นสิ่งที่น่าสนใจมาก อย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่เราจะต้องคอยดูกันว่า ภาพเหล่านี้จะปรากฏออกมาในลักษณะไหน ผมเองขณะที่เขียนหน้า บ.ก.บอกกล่าวอยู่นี้ก็ยังไม่ทราบเหมือนกัน เพราะ รงค์ รับภาระในการถ่ายทำไปดำเนินงาน ซึ่งผมก็กำลังรอดูอยู่ด้วยความกระหาย และขอขอบคุณสหายหนุ่ม 'รงค์ของเราไว้ ณ ที่นี้ด้วยที่เขาไม่เฉพาะแต่ให้ความร่วมมือกับเราในด้านการเขียนนวนิยายป้อนให้อย่างเดียว ทว่ายังให้ความร่วมมือในทุกด้านที่มีความสามารถอีกด้วย
        หน้าตาขอ 'นักเลงโกเมน' ตามจินตนาการของผู้ประพันธ์จะเป็นอย่างไร ส่วนประกอบแวดล้อมจะเป็นไปในทำนองไหน ท่านผู้อ่านก็คงจะได้ เห็นจากปกสีของเราเป็นชุดๆ ตอนๆ ไป เหมือนดูหนังแผ่น ในอีกไม่กี่ฉบับข้างหน้า
ฉัตรชัย

(และ) บ.ก.บอกกล่าว (ฉบับที่ ๑๑๘, ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๑๕)
        เมื่ออาทิตย์ก่อน ผมเรียนให้ทราบถึงว่า 'รงค์ วงษ์สวรรค์ได้ไปดำเนินการถ่ายภาพประกอบเรื่องราว 'นักเลงโกเมน' ของเขาเอง เพื่อจะได้นำ มาเป็นปกให้ดูกันเล่นในระหว่างที่นวนิยายเรื่องนี้เริ่มตีพิมพ์ ซึ่งขณะที่เขียนหน้านี้เมื่ออาทิตย์ก่อนหน้านั้น ผมยังไม่มีโอกาสได้เห็นภาพเหล่านั้นเลย
        มาอาทิตย์นี้ ภาพที่ถ่ายไว้ถูกส่งมาให้ดูแล้ว ทั้งขาวดำ และภาพสไลด์สีสำหรับทำปก มีตัวละครเข้าฉากคึกคักร่วมกันหลายคน ซึ่งผู้ประพันธ์เรื่องได้คัดเลือกเจาะจงมาเอง ก็ดูตื่นเต้นแปลกตาดีครับ ถัดไปอีกปกเดียว ท่านผู้อ่านก็จะได้เห็นและคงจะจับเคล็ดการทำปกหลังของเราได้ว่าหากมีนวนิยายเด่น ๆ เรื่องใดเริ่มนำลงเราก็จะจัดหาบุคคลและสถานที่มาถ่ายทำให้ท่านผู้อ่านมองเห็นเป็นภาพเหตุการณ์ภายในเรื่อง แต่ละครั้งไปก็อาจมีอะไร 'เชยๆ' ออกไปบ้างตามความคิดที่ยังไม่ฉลาดนักอย่างเรา แต่ที่มองเห็นแน่ๆ ก็คือ มันยังดีกว่าเอาเนื้อที่หลังปกนี้ไปเป็นเนื้อที่โฆษณา ซึ่งท่านจะไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย นอกจากทางเราจะได้ค่าโฆษณานั้นๆ มาเข้ากระเป๋า
        'นักเลงโกเมน' เป็นเรื่องที่แปลก!
        ที่ว่า 'แปลก' ก็เพราะเหตุที่ว่าผู้ประพันธ์ คือ 'รงค์ไม่เคยเขียนเรื่องดุดันเหี้ยมเกรียมถึงเพียงนี้มาก่อนเลย นับเป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของจักรวาลรายสัปดาห์ที่ 'หลอก' ให้ 'รงค์ เขียนเรื่องประเภทนี้ออกมาจนได้ และได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ
        ลองคอยอ่านนวนิยายแนวใหม่ของนามปากการ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ดูหน่อยเป็นไงครับ แล้วบางทีท่านอาจมีความรู้สึกเดียวกับผม คือรู้สึกว่าเขาเกิดเพื่อที่จะเป็นนักประพันธ์อาชีพโดยแท้คนหนึ่ง โดยไม่จำเป็นต้องหันไปพึ่งพาอาชีพอื่น

ฉัตรชัย

        ทั้งหมดนี้คือคำวิพากษ์จาก 'พนมเทียน' ที่มีต่อ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ หากว่าความสำเร็จของนักเขียนคือการได้รับความยอมรับใดเล่า จะงดงามและน่าภาคภูมิยิ่งไปกว่าคารวะในฝีมือจากนักเขียนถึงนักเขียนด้วยกัน...เสมอกัน

(จากนักเลงโกเมน ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2 เล่ม 1 และ 2 โดยสำนักพิมพ์มติชน)