ขุนนางป่าเป็นใคร?

ไอ้ก๋องหรือไอ้สีสุก น้อยแก้วหรืออุ๊ยใจ๋ ปวงเขาเป็นขุนนางแห่งดิน (ผืนดิน) และดอย (โขดเขินเนินหิน) ผู้มีอำนาจเหนือด้วงแมลงและหนอน ปลาและนก แต่ค้อมคารวะให้กับอิทธิฤทธิ์ของฝนและลมพายุ
          เวลาและความเปล่าเปลี่ยวสอนให้เขาเป็นคนโหดร้ายและอ่อนโอนในคนเดียวกัน เขาเดินองอาจเหยียบนใบไม้บอบบาง ป่งปมก้านเอิบอาบในแสงแดด แต่เขาก็ก้มลงอย่างนอบน้อมกับขิง, ข่า, กำบิด, ละแอน, กระเจียว, ปวงพืชของกินซึ่งเป็นความกรุณาของป่า
          เขาโค่นต้นไม้อายุแก่กว่าป้อหม่อนแม่หม่อนของเขาโดยเหตุผลเดียวกันเพื่อปลูกบ้าน ผ่าสฟืน และเผาถ่าน แต่เขาก็ยอมรับความเพลี่ยงพล้พโดยความคันคายของรากและใบไม้พิษบดขยี้ผิวหนังถึงปั่นป่วนในลำไส้
          เขายิงแลนและกวาง
          แต่เขาระมัดระวังแย่างยิ่งกับกรโดนเสือขบหรือเขี้ยวงูร้าย
          เขาถือว่าาเขาทรงสิทธิในการเป็นผู้ฆ่าเพื่อการมีชีวิต และเขาก็ยอมรับสิทธิ์ของการโดนฆ่าเพื่ออำลาชีวิต
          เขากับความจัดเจนพยายามเรียนรู้การมีชีวิตร่ามกันโดยเบียดเบียนกันไม่มากกว่าขอบเขตของความเอื้อเฟื้อแก่กัน
          ป่าเป็นของเขา หรือเขาเป็นของป่า ความหมายคงเกือบไม่แตกต่างกัน แต่ความเป็นคนผู้รักชีวิตและการสืบพันธุ์ (เขาไม่ใช่กวีในป่าคอนกรีทผู้อวดอ้างว่าได้ยินเสียงความคิดของไส้เดือนและแมลงป่อง) เขาไม่ถามตัวเองและไม่ถามใครแม้แต่นักบวช เขาสืบความเชื่อถือผ่านกันมาเป็นมรดกว่า คนล้ำเลิศกว่าส่ำสัตว์และปวงพืชพรรณราย
          เขากับความไร้เดียงสา คงไม่ผิดบาปถ้าแอบอ้างว่า เวลากลางวันแสงแดดเป็นของเขา เวลากลางคืนแสงดาวปลั่งสาดทอแปดอยเป็นของเขา
          สีสันอื่น (บุญและวาสนา) เป็นของใครเขาก็ไม่ช่วงชิงไม่อิจฉา
          ๑ ในหลายความหมายของขุนนางป่าเป็นอย่างนี้ ประมาณนี้

          คำนำในการพิมพ์ครั้งแรก