คำนำสำนักพิมพ์

       

        “พูดกับบ้าน” 'รงค์ เขียนเพื่อลงตีพิมพ์ในนิตยสารฟ้าเมืองไทยของอาจินต์ ปัญจพรรค์ ระหว่างเดือนมิถุนายน 2525 ถึงสิงหาคม 2526 กว่าต้นฉบับจะได้เดินทางมาสู่การรวมเล่มเป็นรูปแบบพ็อกเก็ตบุ๊คได้ เรียกว่าใช้เวลานานพอสมควร ระยะเวลา 10 ปีนั้นไม่ใช่น้อยเลย ถ้าหมายถึงชีวิตของทารกคนหนึ่งเติบโตขึ้นและอ่านออกเขียนได้
        'รงค์ วงษ์สวรรค์ ให้คำจำกัดความของงานเขียนเล่มนี้ว่าเป็นผลงานแบบถวิลถึง ซึ่งถือว่าเป็นงานเขียนเกี่ยวกับผู้ชายกับบ้านของเขาอย่างชนิดที่ผู้ชายส่วนใหญ่ยอมรับว่า เข้าถึงก้นบึ้งแห่งอารมณ์และความปรารถนาที่จะมีบ้าน
        'รงค์ ขึ้นต้นด้วยคำถามง่ายๆ ให้กับตัวเองว่า ผู้ชายมีบ้านได้อย่างไร
        แน่นอนผู้ชายแต่ละคนย่อมมีคำตอบได้ไม่เหมือนกัน บางคนอาจจะมีบ้านได้ง่ายยิ่งกว่านกหารังนอนแต่สำหรับนักเขียนอย่าง 'รงค์ การมีบ้านสมควรที่จะบันทึกไว้เป็นอย่างยิ่ง
        นักเขียนในประเทศเราหลายคนที่ไม่มีบ้านและอยากจะมีบ้าน การอ่าน “พูดกับบ้าน” คงได้ประโยชน์ในการไตร่ตรองกับมันสมองของตนเองได้ไม่น้อย
        ผู้ชายมีบ้านได้อย่างไร ‘รงค์บอกไว้ว่ามันไม่ใช่คำถามสำหรับเขาแต่มันเป็นคำถามของสังคม และบังเอิญ         'รงค์ไม่ใช่รัฐมนตรีผู้มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับบ้านของประเทศ เขาจึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องให้สัมภาษณ์หนังสือพิมพ์ สำหรับเขาอยากมีบ้านเพราะเขานอนในบ้านของคนอื่นมาแล้วหลายบ้าน ความคิดที่อยากมีบ้านจึงไม่ใช่ความผิดบาปใช่ไหม?
        'รงค์ ย้อนด้วยคำถาม
        บันทึกในบทถัดมา “อายุ 23 ผมปลูกบ้านหลังแรกแถวบางซ่อน บนผืนดิน 100 ตารางวา”
        และบ้านหลังแรกในชีวิตได้สอนเขาว่าการปลูกบ้านไม่ง่าย แต่ไม่ยาก เขาทำงานหนักกว่าความเป็นเสเพลบอย เขียนหนังสือวันละหลายชิ้น เรื่องสั้นราคา 120 บาทถึง 150 บาทเป็นอย่างแพง สัมภาษณ์ดาราภาพยนตร์ให้นิตยสารบันเทิงธุรกิจ เขียนสารคดีประดับเรียงความภาพ เขียนบทละครวิทยุ เขียนบทภาพยนตร์ เขียนนวนิยาย เขียน(แปล)บทความเกี่ยวกับแฟชั่นนิตยสาร แฟชั่นดารา ของรัตนะ ยาวะประภาษ และเขียนในนามของเพื่อนบางคนแบบโก๊สท์ ไรเทอร์หรือนักเขียนผี
        'รงค์ บันทึกถึงสิ่งเหล่านี้ได้ละเอียดละออ